خبرگزاری حوزه | ماجرای جفری اپستین، سرمایهدار آمریکایی که جزیرهاش را به کانون قاچاق و آزار کودکان تبدیل کرد، هرگز یک حادثه مجرمانه ساده نبود. این پرونده نقاب از چهره واقعی تمدن غرب برداشت. وقتی اسناد نشان میدهد نه تنها خود اپستین، بلکه چهره هایی از خاندان سلطنتی انگلیس تا رؤسای جمهور آمریکا و نخست وزیران اروپایی در این شبکه نقش داشتهاند، باید پرسید: این همان تمدنی نیست که مدعی حقوق بشر و آزادی است؟ آنجا که دادستان کل آمریکا صراحتاً از وجود هزاران هزار ویدئوی تجاوز به دختربچهها سخن میگوید، دیگر جایی برای توجیه باقی نمی ماند. این توحشِ آراسته به مدرنیته نشان داد در قلب تمدن غرب، شهوت قدرت و پول حاکم است
این ماهیت وحشیانه محدود به جزیره اپستین نیست. تاریخ چندصدساله غرب مملو از جنایتهای سازمان یافته است. اروپا، بهویژه انگلیس و فرانسه، قرنها آفریقا و آسیا را غارت کرد و ثروت خود را بر استثمار و بردهداری بنا نهاد. برای توجیه این جنایات، دکترین برتری نژاد سفید طراحی شد و حتی کلیسا در خدمت این تجارت قرار گرفت. تاریخ گواهی میدهد بخش بزرگی از بردگان، کودکان بودند، همان تمدنی که امروز با شعار مبارزه با استبداد، چتر سلطه بر ملتها میگستراند.
در برابر این تباهی، تمدن ایرانی_اسلامی قرار دارد که بر کرامت انسانی، علم ورزی و عرفان استوار بوده است. این تمدن با شمشیر گسترش نیافت، بلکه با قلم و حکمت عالمگیر شد. از ابنسینا و بیرونی تا فارابی، خیام، عطار و حافظ، علم، اخلاق و معنا در هم تنیدهاند. این فرهنگ حتی در برخورد با اسیران و بردگان، رفتاری انسانی داشته است.
غربی که خود را قطب تمدن میداند، در آزمون اپستین رسوا شد. زیرا بنیان آن بر لذتطلبی و منفعتجویی بیحد است، در حالی که تمدن ایرانی_اسلامی بر انسان کامل و اخلاق تأکید دارد. در تفکر اسلامی، علم و دین مکمل یکدیگرند و همین پیوند مانع فروپاشی اخلاقی میشود. آزار کودکان توسط نخبگان غربی، نماد بحران معنوی این تمدن است.
جزیره اپستین نماد تمدنی است که همان روحیه سلطهطلبی و بیاخلاقی را در عرصه بینالملل دنبال میکند. آمریکایی که کودکان را در جزیرهای تفریحی قربانی میکند، در منطقه ما نیز سابقهای جز جنگافروزی و ویرانی ندارد. از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با حمایت CIA و سرنگونی دولت قانونی مصدق، تا حمایت همهجانبه از صدام در جنگ تحمیلی علیه ایران، و اشغال افغانستان و عراق که به کشته شدن صدها هزار انسان بیگناه انجامید، همگی بیانگر ماهیت واقعی این تمدن است. امروز نیز آمریکا با لشکرکشی به منطقه و تهدید مستمر ایران، در پی تحمیل اراده خود بر ملتهای مستقل است. تهدید ترامپ برای حمله به تأسیسات هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و استقرار ناوگان جنگی در خلیج فارس، ادامه همان منطق سلطهای است که در جزیره اپستین کودکان را قربانی کرد. غربی که در داخل قانون و اخلاق را زیر پا میگذارد، در خارج نیز جز زورگویی و مداخلهگری ویرانگر سخنی ندارد.
رسوایی اپستین تنها یک پرونده جنایی نیست، پایان یک ادعا است. ادعای برتری تمدنی که امروز در باتلاق قدرت و شهوت دستوپا میزند. در مقابل، تمدن ایرانی_اسلامی با پشتوانه عمیق علمی و معنوی خود، همچنان میتواند الگویی انسانی برای جهانی خسته از توحش مدرن غرب باشد، تمدنی که حافظ، سعدی و ابنسینا چراغ راه آن هستند.
حسین نجفی
نظر شما